Научниците откриле дека 20 волонтери имале одговор кој бил 10 пати посилен кога гледале вистински уметнички дела. Мартин Госелинк, директор на музејот, изјави дека пред студијата била убедена во моќта на вистинско уметничко дело, но дека сака таа претпоставка да биде официјално потврдена.

– Сите ја чувствуваме разликата, но дали е мерлива, дали е реална? Денеска можеме да кажеме дека е вистина – изјавила таа.

Мартин де Минхен, ко-основач на Институтот за истражување на неврензика, кој го спроведе истражувањето со други специјалисти за неврологија, рече дека студијата има два елементи.

Волонтерите, на возраст меѓу 21 и 65 години, беа прикачени на електроенцефалограм (ЕЕГ) скенер за мозок и опрема за следење на очите и побараа да погледнат пет слики во музејот, плус постери во музејската продавница. Истражувачите, исто така, ги разгледаа ефектите на магнетната резонанца (МРИ) на сликите од вистинските дела наспроти репродукциите што блеснаа на очилата на волонтерите.

– Ако сакате да знаете што мислат луѓето, подобро е да го измерите тоа отколку да ги прашате. Резултатите беа извонредни – изјави Муник.

Вистинските уметнички дела предизвикаа силен позитивен одговор во прекунеусот, дел од мозокот вклучен во свеста, саморефлексијата и личните сеќавања, велат истражувачите. Виолинистот на Џерард ван Хонтхорст даде позитивен стимул од 0,41 од 1, на пример, но само 0,05 во форма на постер.

Истражувањето ја анализирало и „Девојката со бисерна обетка“. Популарното дело привлече најголемо внимание во она што истражувачите го опишаа како „јамка за одржливо внимание“ – триаголникот помеѓу истакнатото око, устата и бисерната обетка на девојчето.