ЗА АУТИЗМОТ ТРЕБА ДА СЕ ЗБОРУВА, А НЕ ДА СЕ МОЛЧИ
ЦЕЛИОТ ПОТКАСТ YOUTUBE
На секои 36 деца, едно живее со спектар на аутизам – бројка што не смее да ја игнорираме. Кога гледаме некое дете како се повлекува во себе или го насочува бесот кон светот околу него, првата помисла често ни е дека е „невоспитано“. Но, како што нè потсетува Драгица Ѓорѓиева, специјален едукатор и рехабилитатор: „Ако детето се однесува поразлично или е агресивно, не мора да значи дека е невоспитано. Обидете се да разберете дека аутизмот сè почесто се појавува кај децата.“
Во мигот кога родителите ќе ја слушнат дијагнозата, тие се претвораат во ученици – посветени, упорни и исполнети со страв и надеж. Секоја прашањето става нова слика на мозаикот: од правилата на развојот до начини како да им се приближат на нивните деца без да ги преголтат со информации. Меѓутоа, многу семејства избираат да не ја регистрираат дијагнозата – се плашат дека ќе бидат стигматизирани или едноставно ќе немаат пристап до точни информации. Во отсуство на национален регистар, дури ни точната бројка на децата со аутизам не ја знаеме.
Токму таа статистика – едно на секои тридесет и шест – не треба да ни заврти грб, туку да нè поттикне да градиме вистинска поддршка. Ресурсните центри не смеат да бидат само збор на хартија, туку места каде секој што ќе влезе да се чувствува пречекан и разбран. Наставниците не треба да се борат сами со предизвиците, туку да имаат обуки и алати за да го протолкуваат оној нем говор на децата и да создадат средина каде ќе процветаат.
Претворањето на стигмата во разбирање почнува со едноставен чекор – разговор. Кога ќе слушнеме приказна, без да судиме, кога ќе ја протегнеме раката со пријателство наместо со сочувство, ние ги рушиме ѕидовите кои ги одделуваат децата со аутизам од другите. Зборувањето гласно за влијанието на раниот дијагностички процес, за предизвиците и победите на семејствата, ја отвора вратата кон општество кое вреднува различности.
Само така ќе создадеме заедница каде што секое дете ќе се развива во своето темпо, поддржано од луѓе кои разбираат дека бојата на нивниот мозаик не е пречка, туку дар. Тоа не е само наша одговорност, тоа е наша чест.
