Овие магнетни сили или слични процеси можат да го променат обликот на внатрешното јадро, како и неговата ротација. Сепак, до сега беше невозможно да се направи разлика помеѓу промена на ротацијата и промена на формата.

Сега Видал и неговите колеги ги анализираа сеизмичките бранови генерирани од 128 земјотреси во близина на брегот на Јужна Америка од 1991 до 2023 година. Овие бранови беа мерени со инструменти во Алјаска откако поминаа низ планетата.

Благодарение на ова, истражувачите открија 168 пара сеизмички бранови кои минувале низ иста или слична област на внатрешното јадро, но во различно време. Идентификувањето на овие парови беше можно благодарение на неодамнешната работа за подобро разбирање на промените во ротацијата на внатрешното јадро, рече Видали.

И двата брана во парот што не минуваа низ јадрото имаа сличен модел, што сугерира дека ништо не се променило во тие области на планетата помеѓу двата земјотреси. Сепак, паровите бранови кои се сретнаа со внатрешното јадро не се поклопија, што покажува дека нешто во јадрото се променило повеќе отколку што може да се објасни со разликата во ротацијата.

Сето ова покажува дека внатрешното јадро не само што се забрзува и забавува со децении, туку и ја менува формата. Тие велат дека овие промени најверојатно се предизвикани од конвекцијата во надворешното јадро што магнетно делува на работ на цврстото внатрешно јадро или од интеракциите помеѓу внатрешното јадро и структурите во долниот дел од обвивката на јадрото.

Хрвоје Ткалчиќ од Австралискиот национален универзитет, кој не беше вклучен во истражувањето, рече дека ова е чекор напред во разбирањето на промените во внатрешното јадро.